Sommige boeken vinden je precies op het juiste moment.
Dit is er zo één.
In ‘Verborgen leiderschap van oudste dochters’ beschrijft Aike Borghuis hoe oudste dochters vaak al vroeg de neiging ontwikkelen om verantwoordelijkheid te nemen, te zorgen, overzicht te houden en hoe dat hen later vaak natuurlijke leiders maakt.
Maar ook hoe diezelfde kwaliteiten, als ze te sterk worden ingezet, kunnen veranderen in een valkuil: te veel dragen, te weinig vragen en altijd doorgaan ten koste van jezelf.
Die dynamiek ken ik zó goed.
Altijd gericht op wat nodig is, op de ander, op het geheel. Het heeft me belast én gevormd als moeder, mens en coach.
Maar het is ook precies waar ik alert op blijf: niet alles hoeven dragen en vooral niet alles oplossen voor de ander.
Het mooie van dit boek is dat het geen oordeel heeft, maar herkenning én inzicht geeft.
Voor mij was het een uitnodiging om met zachtheid te kijken naar waar mijn leiderschap ooit begon.
