“Maar 10% van de wereldbevolking is emotioneel volwassen”
Die uitspraak bleef hangen toen Elmer Hendrix van IVSW – Instituut voor Systemisch Werk dit benoemde aan het begin van zijn lezing ‘Volwassen worden voor volwassenen’.
Want emotionele volwassenheid gaat niet over altijd aardig zijn of het ‘goede’ doen. Het gaat over het juiste doen ook als dat ongemakkelijk is en je er schuldig over voelt.
Tijdens zijn lezing leerde ik opnieuw hoe belangrijk het is om niet je emoties te zijn, maar ze te observeren.
“Ik ben boos” → dat is identificatie.
“Er is boosheid in mij” → dat is waarnemen.
Dat verschil is zó groot. Vanuit de waarnemerspositie kun je onderzoeken: waar komt die boosheid vandaan?
Boosheid is vaak een secundaire emotie. Daaronder ligt iets diepers als verdriet, angst, teleurstelling of gemis onder.
Ook in conflicten of ruzies is dat helpend: wat wordt er werkelijk bij je geraakt? Wat vraagt om aandacht, erkenning of heling?
Het boek “Volwassen worden voor volwassenen’ ligt op mijn nachtkastje en ga ik de komende weken lezen.
Wat heb jij nog aan te kijken om emotioneel volwassen te worden?
