“Het is hard werken om te vertragen”
Dit zei een coachee laatst tegen mij aan het einde van onze online sessie.
Vertragen klinkt zacht, rustig en ergens liefelijk. Maar voor mensen die zijn opgegroeid met doorgaan, presteren en de beste moeten zijn, voelt vertragen dan als falen.
Ongemerkt had hij dezelfde overtuiging meegenomen uit zijn opvoeding:
Je moet iets presteren om ertoe te doen.
Dus dat bleef hij doen, nog harder werken, nog beter zijn en zichzelf nog meer bewijzen.
Tot zijn lichaam en hoofd begonnen te protesteren en hij ziek thuis kwam te zitten.
Vertragen is dan niet zomaar even een stapje terug doen. Het vraagt moed om stil te vallen wanneer alles in jou zegt dat je dóór moet. Om te voelen waar je al jaren aan voorbij rent. Om te ontdekken dat jouw waarde niet afhankelijk is van wat je produceert.
Soms is vertragen geen luxe maar een noodzakelijke beweging terug naar jezelf. Herken jij dat? Dat stilvallen soms meer energie kost dan doorgaan?
